niedziela, 18 czerwca 2017

CIĄŻA AMY



Zdarzają się w życiu człowieka takie chwile, gdy jeden z małżonków zdaje sobie sprawę, że drugi pomimo całej swojej miłości i dobrych chęci nie jest w stanie mu pomóc. W książce Patricka White’a "Drzewo człowiecze" wychodzi to na jaw wtedy, gdy Amy zachodzi w ciążę. Małżonka, skazana jest przecież tylko na Stana, czyli swojego męża, i mimowolnie szuka u niego jakiejś pomocy. Niestety, Stan nie może ulżyć jej w cierpieniu, bo to jest cierpienie, które może nosić wyłącznie ona. W tym momencie zarysowuje się wyraźnie naturalna granica między małżonkami, którzy wprawdzie nominalnie dzielą wspólny los, ale istnieją takie problemy, których z oczywistych względów dzielić nie sposób. Małżeństwo nigdy nie będzie więc pełnym i doskonałym  zespoleniem radości i cierpień dwojga ludzi, jeżeli istnieją takie przeżycia, których nie można dzielić.

Opisywana ciąża, jak i wiele kolejnych, zakończyła się niepowodzeniem. Jak zareagowali na nią małżonkowie? Narrator wspomina o klęsce, której z powodu młodego wieku, a co za tym idzie, wielu rysujących się przed nimi możliwości, nie byli w stanie zrozumieć. Jest mowa również o samooszukiwaniu siebie, które często jest stosowane przez ludzi w podobnych sytuacjach – obracaniu problemu w żart, szukaniu różnych pretekstów i wybiegów, które mają na celu przysłonić nieco ich klęskę, a także pocieszyć. Klęska – oto czym jest brak możliwości posiadania dzieci według tej książki.

Na jeszcze jedno przy tej okazji trzeba zwrócić uwagę – w tym samym miejscu, w którym mowa jest o klęsce związanej z bezdzietnością, pada również takie zdanie:

„(…) Starali się wierzyć, że porządny dom zbudowany rękami Stana […] nie jest klatką, w której zamknięto ich życie.” (74)

W jakiej sprzeczności stoi to stwierdzenie z marzeniami Stana Parkera! Własny dom miał być narzędziem, za pomocą którego młody Stan zdobędzie wolność. Teraz dom bez dzieci, dom bez sukcesów, dom klęsk miał się stać więzieniem nie tylko dla niego, ale i dla jego towarzyszki życia. Jakże więc łatwo coś dobrego, coś pięknego, przemienić się może w życiowy koszmar.

Cytat pochodzi z książki: Patrick White, Drzewo człowiecze, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1985, tłumaczenie Maria Skibniewska